Gelegen aan de Kanaalstraat, het multiculturele centrum van Lombok, houdt een grote groep van dertig vrijwilligers de buurt bij elkaar. Voor en door de burgers is Wishing Well West een ontmoetingsplek waar buurtbewoners hun stem en ideeën kunnen laten horen en er ook daadwerkelijk naar geluisterd wordt.

De vrijwilligers die in 2009 Wishing Well West opgericht hadden merkte dat in de wijk het verschil tussen lage en hogere inkomens steeds groter werd. Dit veranderde veel aan de leefbaarheid en omgang tussen deze twee sociale groepen. “Wishing Well West wil dit voorkomen en de gezamenlijke sociale cohesie beteren”, vertelt Elze Huisman, één van de oprichtsters.”Voorheen was er echt een buurtgevoel en kenden veel mensen elkaar, terwijl er nu geen ‘hallo’tje’ meer vanaf kan”.

Een grote hinderpaal in Lombok is dat veel woningen verbouwd en vervolgens verkocht worden aan burgers met hogere inkomens. Dit was dit ook de bedoeling in complex 507, een deel van een wijk bestaande uit 354 woningen waaronder de Kanaalstraat. Huizen gebouwd in de jaren twintig waar verpaupering een groot probleem vormde. Waardoor woningbouwstichting Bo-Ex die deze woningen onder zijn hoede had,  ze wilde slopen en vervangen door nieuwbouw.

Wishing Well West kwam hiertegen in opstand naar aanleiding van veel ongenoegen in de buurt. Na onderzoek kregen zij het voor elkaar dat de sloop werd gestaakt. Op dit moment wordt er samen met de gemeente nog steeds onderhandelt over de toekomst van dit complex.

Volgens Elze Huisman komt dit vaker voor in oude wijken rondom het centrum in grote steden zoals Utrecht. Dit natuurlijke proces, ook wel gentrificatie genoemd, ontstaat wanneer oude wijken verslechteren, huizen leeg komen te staan en de huizenprijzen hierdoor langzaamaan dalen. Waarna veel jonge gezinnen, studenten en kunstenaars deze huizen opkopen en opknappen. Het gevolg hiervan is dat het een artistieke en multiculturele wijk wordt, waardoor de huizenprijzen weer stijgen.