Sinds september studeer ik journalistiek aan de HU en sinds augustus bewoon ik een studentenhuis in hartje Lombok. Een unieke plek waar alle denkbare nationaliteiten bij elkaar komen en in lieve vrede met elkaar leven. Iedere ochtend ontwaak ik met de geur van vers afgebakken Turkse broden en in de middag hoor ik de omroeper van de moskee. Prachtig vind ik dat, maar die zachte g van mij… Het blijft een dingetje.

Als toen twintigjarige Limburgse schone vertrok ik naar het midden van het land, dat was nu eenmaal nodig om deze opleiding te kunnen volgen. Mensen uit mijn omgeving vonden mij daar wel het “type” voor en ik zou het helemaal gaan maken met mijn “vlotte” babbel. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste weken verliepen vlotjes, onzeker was ik wel. Ben ik wel goed genoeg? Is het niet te moeilijk? Waar ben ik in godsnaam aan begonnen en vooral… De taal! Spookte er door mijn hoofd. Als Chantal Janzen het kan, dan moet ik dat ook kunnen, accentloos Nederlands leren spreken.

In de eerste weken maakte we vooral nog een beetje kennis met elkaar en al snel kreeg ik de vraag waar ik vandaan kwam. Uit het zuiden van Limburg antwoordde ik dan. “Och meid wat gezellig” en “Dan ga jij zeker ook lekker carnavallen!” begonnen mensen spontaan met een overdreven nagebootst accent te roepen. Vreselijk vond ik dat. Inderdaad, ik kom uit Limburg en dat is een takke-eind hier vandaan. Ik probeer mijn accent aan de kant te schuiven voor eentje dat meer geaccepteerd lijkt te worden en toch blijf ik op taalfouten gewezen worden.
Al snel kregen we een leraar die er ook pap van lustte. Hij stelde me een vraag en ik beantwoordde zijn vraag met “Goed!”. Goed, Goed Goed  klonk er door het hele lokaal en zelfs mijn leraar deed mijn zachte g vrolijk na. Gelukkig beschik ik over een gezonde dosis zelfspot en kon ik er om lachen, maar toch is het niet in de koude kleren gaan zitten.

Het is moeilijk om dit onderwerp met discriminatie te vergelijken, maar ergens is het dat in mijn ogen toch. Waarom zo’n big deal maken van een accent? We zijn gewoon onderdeel van het land en het is maar een geluid. Als ik met mensen uit de Kanaalstraat praat en ze proberen speciaal voor mij Nederlands te praten, no way dat het in me op komt ze de hele tijd te verbeteren. Dat soort accenten accepteren we toch ook? Een paar weken terug las ik een artikel van Powned over tuig dat Brunssum onveilig maakt, slechts enkele zinnen bevatte nodige informatie, de rest van het artikel ging over de provincie waar gesprekken iets weg hebben van keelziektes. Kinderachtig vind ik dat.

Ergens op de helft van het jaar kwam het punt waarop ik dacht: “Fuck it!” Ik ben ik en ja, af en toe heb ik een zachte g. Heb je daar een mening over of vind je dat grappig? Wat je vindt  mag je houden. Op dat moment gebeurde er iets geks, de verbeteringen leken als sneeuw voor de zon te verdwijnen en stopten. Een hele opluchting. Want kom op, als we dan zo graag iedereen willen accepteren en respect voor iedereen willen hebben, laten we dan bij zo iets kleins beginnen.