De mysterieuze groene voetsporen op de stoepen door Utrecht West zijn een initiatief voor en door buurtbewoners om de stadsnatuur te bewonderen en te vergroten. ‘’Het Groene Loperpad vormt een ecologische verbindingszone dwars door de stad’’ aldus de website. De route loopt onder andere door Majellapark, park Oog in Al, Schimmelplein en de Pebbles. Wat voor ervaring brengt de route met zich mee?

Het is een druilige zondagmiddag. Jammer, want daardoor krijgt de tocht een ander beeld dan wanneer het zonnetje schijnt. De tocht van ongeveer vijf kilometer start bij het Majellapark. De miezerige regen zorgt,  op een paar spelende kinderen na, voor een vrijwel volledig verlaten park. Dat neemt niet weg dat de natuur prachtig is. De goed onderhouden bloemen en het park geven een serene indruk. Een stuk of tien duiven pikken wat stukjes brood van de grond en door het park komt de geur van koffie uit de Douwe Egbertsfabriek je tegemoet. Wat opvalt is dat het niet overal even schoon is. Er ligt afval naast de prullenbakken en door het park zwerft er allerlei afval. Een aantal kinderen trekt  zich niks aan van de regen en schommelen op het speeltuintje gelegen aan het park.

De route vervolgt zich en even wijk ik af van het pad. Door de regen verdwijnt de krijtverf lichtelijk en miste ik een voetstap. Deze route is namelijk nog een conceptroute en wordt mogelijk nog aangepast. De verfvoetstappen zijn dus tijdelijke bewegwijzering. Na een paar regenbuien, vervagen de voetstappen dus.

Even verderop aan de Tanimbarkade blijkt niet alleen de natuur het oog te vangen. Er liggen tal van woonboten in de Oude Rijn. Van luxe grote boten tot wat kleinere. Langs de woonboten lopen en fietsen mensen die terugkomen van het winkelcentrum. Ook de 38-jarige Martijn loopt langs met een boodschappentas. Hij loopt hier vaak langs dus hij heeft de voetsporen wel opgemerkt, maar heeft geen idee dat het voor een groter project was. ‘’Ik heb er nooit bij stilgestaan dat de voetstappen voor dat doel waren.’’ Het doet Martijn eerder denken aan een speurtocht.

Eenmaal de Kanaalstraat en de brug die Lombok en Oog in Al verbindt overgestoken, leiden de groene voeten naar een mooi stukje natuur. De Leidsche Rijn. Een stukje rivier waar zelfs met dit weer nog mensen langs zitten. Even lijkt het alsof de stad veranderd is in een dorp. Veel groen en enorm veel rust. Maar misschien komt dat laatste toch door het druilerige weer.

Ook Park Oog in Al ligt er net zoals Majellapark sereen bij. Het is er leeg en het ruikt er heerlijk naar bos. De enige gasten zijn een paar ganzen, eenden en wat spelende kinderen. Door de regen is het gras vochtig en drassig. Witte schoenen waren niet het beste idee van vandaag. Deze wandeling daarentegen wel.

Kortom, de wandelroute is een goed initiatief, maar een wandeling bij beter weer zal de belevenis zeker ten goede komen.