The Blessing, in de volksmond ook wel de Maasbach gemeente genoemd, is een gemeenschap die in de jaren 60 werd opgericht. De kerkelijke gemeenschap is sinds de oprichting aanzienlijk gegroeid en telt maar liefst acht kerken. daarmee maakt het onderdeel uit van de steeds groter wordende pinkstergemeente wereldwijd, die vandaag de dag uit meer dan een half miljard mensen bestaat. Wij gingen langs bij een dienst van The Blessing.

Het is zondag 13 mei, wat betekent dat het moederdag is. De exacte tijd is 10:25 en het gebouw van de ‘The Blessing’ in Utrecht stroomt langzaam vol. Het gebouw Pinkstergemeente, gelegen in Hoograven, lijkt van buiten niet veel ruimte te bieden maar is van binnen enorm imposant. In de grote hal van het kerkgebouw staat de pastoor, Fred de Bruijn(link naar andere artikel invoegen), samen met zijn vrouw. Ze praten wat met de vaste kerkgangers en heten de nieuwkomers welkom. Van een gehaaste sfeer is weinig te merken, wat opvalt aangezien de dienst over vijf minuten al begint.

Langzaam vinden de kerkgangers door de deur in de hal hun weg naar de kerkbanken. Omdat het al laat is word ik meteen doorverwezen naar de zaal, waar ik een plek aangeboden krijg om te gaan zitten.

De laatste mensen zitten nog maar net terwijl de band al begint te spelen. Deze band, bestaande uit vijf personen, staakt het ingezette deuntje voor wat woorden van de zanger van de groep. Hij verschaft zichzelf een plek achter de microfoon en kondigt aan dat vandaag een mooie dag gaat worden, God in ons midden aanwezig is en dat hij hoopt op een mooie dienst. Na het uitspreken van deze woorden zet de band in. Een vijftal liederen volgt, deze gaan voornamelijk over het danken van god en het verspreiden van zijn woord.

‘’Ik ben vervuld met de geest van God, ik ben vervuld met de heilige geest.’’

Feestelijke stemming

Een aantal mensen danst uitbundig mee op de muziek met hierbij de handen in de lucht. Vlak naast mij wordt er hardop gepraat. Als een bibliotheekjuffrouw kijk ik achterom en zie een vrouw Engels spreken. Later wordt mij verteld dat deze vrouw de dienst vertolkt voor de Engelse gasten.

Warm welkom

Othniël, de zoon van de pastoor en zanger van de band, spreekt het publiek kort toe en vervolgt de dienst. Er is oog voor nieuwe leden, aan de mensen die voor het eerst een dienst bij The Blessing bijwonen wordt gevraagd om hun hand op te steken. Ik merk dat ik de enige ben die zijn hand opsteekt, alle ogen richten zich op mij. Mijn kleine moment van schaamte wordt snel doorbroken door een vrouw die mij een welkomstpakket aanbied: Een tijdschrift en een DVD.

Deze tijdschriften zijn niet alleen voor nieuwe leden. Voorganger Fred de Bruijn vervolgt: ‘’Wie wil meehelpen met verspreiden van Gods woord, koop dit tijdschrift, voor 2 euro heb je er tien.’’ Een aantal mensen steekt hun hand op, deze gewaarwording doet mij denken aan een typisch Amerikaanse veiling.

De kinderen betuigen hun liefde

Na deze “veiling” wandelt er een groep van ongeveer tien kinderen door het middenpad naar het podium. Erg gestructureerd ziet de menigte er niet uit, wel ontzettend schattig.

Een van de kinderen draagt een gedicht voor ter ere van de moeders in de kerk, deze eindigt op de zin: ‘’Ik hou van je en dat mag je nooit vergeten.’’ Hierna volgt een goed ingestudeerde dans. Zelfs de jongste, een jongetje van een jaar of drie, danst zonder enige moeite het hele nummer mee.

Belangrijke plek voor moeders

Tot slot geven de kinderen een groot boeket bloemen aan de vrouw van de pastoor. Een van de kinderen krijgt de microfoon in zijn hand en bedankt haar voor haar werk in de kerk. ‘’Dankuwel voor uw hulp, fijne Moederdag’’ Haar reactie is als volgt: ‘’Dankjewel, god is goed’’ Hierna betreed

voorganger Fred weer het podium en laat ons weten dat God bezig is. ‘’Misschien merken we dat niet altijd, maar hij is aan het werk in ons leven.’’ Fred besluit een paar moeders voorin de kerk uit te nodigen. Een van deze moeders vertelt over haar overleden man, die vorig jaar is overleden. Ze geeft aan dat ze hem nog steeds elke dag mist, maar dat ze weet dat God goed voor hem zorgt.

De volgende moeder die Fred naar voren vraagt is zijn eigen vrouw: Jettie. Jettie de Bruijn is moeder van hun zes kinderen, ook heeft het stel maar liefst vijftien kleinkinderen. Ze geeft aan dankbaar te zijn voor ieder kind. Vanaf de geboorte van hun eerste kind zien zij het als een missie om hun levens aan God op te dragen. Jettie geeft aan dat het niet altijd goed is gegaan, zo hebben meerdere van hun kinderen moeilijke periodes in hun leven meegemaakt. Volgens haar is alles goed gekomen door gebed en aandacht en daarvoor dankt zij god.

Pastoor de Bruijn betreedt het podium weer om zijn vrouw af te wisselen en zet een nummer in dat begint met de tekst: ‘’Ooh jezus moet in mijn hart’’ dezelfde zin wordt zo’n 30 keer herhaald en daarna aangevuld met de woorden ‘’Ik ben vervuld met de geest van god, ik ben vervuld met de heilige geest.’’ Alle aanwezige kerkleden gaan een voor een staan en zingen uitbundig mee.

Gezamenlijk gebed

De dienst loopt bijna tegen een eind wanneer de pastoor alle moeders in de kerk oproept om naar voren te komen. In een grote doos die op het podium staat zijn de afgelopen weken gebedspunten verzameld. Het is zijn vrouw die samen met de vrouwen in gebed gaat. Alle vrouwen staan in een vierkant formatie met de handen op elkaars schouders.

In de periode rond deze dienst hebben wij gesproken met leden en ex-leden van The Blessing. Een van deze ex-leden is Paul Vermeul. Paul was ooit lid van de Maasbach gemeente, maar vertrok in 1998. Zijn dochter, die de kerk nog wel bezoekt, besloot in 2014 het contact met Paul en de rest van haar familie te verbreken. Volgens Paul heeft ze dit gedaan omdat dit moest van David Maasbach. In het interview vertelt Paul hoe het zo ver heeft kunnen komen en wat hij allemaal geprobeerd heeft om zijn dochter terug te krijgen. Het interview met Paul is hier te lezen.

Ook spraken wij met Fred de Bruijn, de pastoor van The Blessing in Utrecht. Fred is door David Maasbach uitgekozen om het woord van God te mogen verkondigen in zijn Utrechtse kerk. In het interview vertelt Fred dat hij ooit op het punt stond om van drie hoog naar beneden te springen, maar net op tijd gered werd door Jezus. Vanaf dat moment is hij bekeerd. Ook reageert hij kort op de verhalen van ex-leden die beweren dat de gemeente families uit elkaar drijft. Het interview met Fred is hier te lezen