The Blessing, in de volksmond ook wel de Maasbach gemeente genoemd, is een gemeenschap die in de jaren 60 werd opgericht. De kerkelijke gemeenschap is sinds de oprichting aanzienlijk gegroeid en telt maar liefst acht kerken in Nederland, naast het uitgebreide zendingswerk in het buitenland. Daarmee maakt het onderdeel uit van de steeds groter wordende pinkstergemeente wereldwijd, die vandaag de dag uit meer dan een half miljard mensen bestaat. Niet iedereen is erg te spreken over de gemeente, zo ook Paul, een ex-lid die het totaal niet eens is met de manier waarop de gemeente handelt.

Toen Johan Maasbach, het hoofd van The Blessing, in 1997 overleed, werd de gemeente overgenomen door zijn zoon David. Vanaf dat moment kwamen er steeds meer schrikwekkende verhalen naar voren van ex-leden die vertelden dat ze van Maasbach het contact met hun familieleden moesten verbreken. Eén van deze ex-leden is Paul Vermeul (52), die tot 1998 ook The Blessing bezocht. Hij weet als geen ander hoe groot de impact van een familiebreuk is. Zijn dochter Celine (25), die nog wel de kerk bezoekt, besloot in 2014 het contact met hem en de rest van de familie te verbreken. Hoe vaak Paul daarna ook probeerde om contact met haar te krijgen, het leverde geen resultaat op.  We zochten Paul op in Zoetermeer om erachter te komen hoe het zo ver heeft kunnen komen.

Laten we teruggaan naar het begin, Paul. Hoe bent u in eerste instantie bij The Blessing terechtgekomen?

“Ik ging ooit naar een gereformeerde kerk, en uit interesse besloot ik toen om andere kerken te bezoeken. Zo kwam ik bij The Blessing terecht, en deze gemeente beviel me toen zo erg dat ik besloot om daar te blijven.”

En wat trok u zo erg aan bij The Blessing dat u niet bij andere kerken had?

“Het jeugdige vond ik heel fijn. Bij de andere kerken was de sfeer vaak iets stijver, en bij The Blessing was er vrijwel elke kerkdienst een band die de dienst opende met vrolijke en swingende liedjes. Er was op het eerste gezicht dus een hele warme sfeer en dat trok me heel erg aan waardoor ik er heel graag wilde blijven. Later ging ik pas kritisch naar de inhoud kijken.”

Celine, uw dochter waar dit verhaal om gaat, begon deze gemeente ook te bezoeken en werd al gauw een fanatieke volgeling. Hoe oud was zij toen ze voor het eerst naar deze gemeente ging?

“Ze was toen 16 jaar. Toen mijn toenmalige vrouw en ik gingen scheiden, ging ik terug naar Dordrecht. Mijn ex en mijn dochters bleven in Zoetermeer en bleven de kerk bezoeken. Ik was toen al een tijdje weg bij de gemeente, maar niet vanwege een negatieve ervaring, dus ik vond het geen probleem dat mijn dochter de gemeente bezocht. Ze leerde daar andere jongeren kennen en had het ontzettend naar haar zin. Als vader vind je het natuurlijk fantastisch dat je dochter zoveel geluk uit zoiets haalt, dus ik zag geen enkele reden om het haar te verbieden.”

Vanaf wanneer merkte u dat uw dochter steeds meer begon te veranderen?

“De veranderingen kwamen toen ze verkering kreeg met een jongen, waar ze nu ook mee is getrouwd. Deze jongen bezocht de gemeente ook en ik merkte dat hij steeds meer invloed op haar kreeg. Het was weliswaar geen grote verandering, dus ik zei er nog niks van.

In 2011 hoorden we voor het eerst negatieve verhalen van ex-leden om ons heen. Deze verhalen gingen over Regina Maasbach, de vrouw van David, die met haar familie had gebroken. Mijn ex was de eerste die deze verhalen hoorde en zij kwam naar mij toe met deze verhalen. Wij zagen toen ook steeds meer veranderingen bij mijn dochter, dus deze verhalen waren voor mij puzzelstukjes die in één keer bij elkaar vielen. Ik merkte al dat ze steeds afstandelijker werd en zich meer en meer begon af te sluiten van ons. Zonder dat we het doorhadden begon ze haar kamer leeg te halen, en uit het niets kondigde ze aan dat ze ging verhuizen. Ik deed er toen nog steeds niks aan omdat ik dacht dat het een fase was, maar toen ze in 2014 ging verloven en wij niet werden uitgenodigd, wist ik dat het foute boel was. Datzelfde jaar kwam mijn grootste nachtmerrie uit: ze ging samen met haar verloofde langs haar moeder om te vertellen dat ze al het contact met mij en de rest van haar familie ging verbreken.”

Hoe oud was ze toen ze dit vertelde?

“Ze was toen 21. Waarschijnlijk kreeg ze een seintje van David Maasbach dat ze officieel moest gaan breken met ons. Toen ze langsging bij haar moeder, vond ik dat te heftig om bij te zijn, dus ik ben ergens anders heen gegaan. Na deze aankondiging van haar besloot ik pas actie te ondernemen (iets wat ik al veel eerder had moeten doen) en ben ik diverse keren naar haar straat gegaan om haar op te wachten, maar dat eindigde elke keer in drama. Eén keer is ze weggerend en de andere keer schreeuwde ze om hulp. De laatste keer dat ik er stond was in Januari. Ik stond om het hoekje te wachten. Ik wachtte tot ze voorbij liep en pakte haar arm. Haar man probeerde me weg te duwen en besloot uiteindelijk de politie erbij te halen. Hij dacht dat ik weg zou rennen, maar ik was juist blij met de aanwezigheid van de agenten. Zij gaan natuurlijk niet tegen de politie zeggen dat ze van God moeten breken met familie, dus ze sloegen meteen dicht toen de agent vragen begon te stellen. We zijn apart genomen, en iedereen vertelde zijn eigen kant van het verhaal. Er is verder toen niks gebeurd.”

Was dat een cruciaal punt voor u? Was uw dochter toen nog voor reden vatbaar?

“Ik denk het wel, maar haar man had toen al alle macht over haar. Het zal moeilijk voor mijn dochter zijn om ooit weer contact met mij te zoeken, omdat ze eerst dus langs hem moet.”

Was het commando om met familie te breken al bekend voor u of was dit nog niet het geval toen u in de jaren 90 zelf nog The Blessing bezocht?

“Toen ik de gemeente nog bezocht, was er nog helemaal geen sprake van breken met familieleden. De reden hiervoor is dat de gemeente toen nog onder leiding was van Johan Maasbach. Natuurlijk was Johan ook niet perfect, maar het was een goede man. Hij was een evangelist (brenger van de Christelijke boodschap) in hart en nieren, en als je hem op straat tegenkwam had hij altijd een opbeurend woordje voor je. Het idee van breken met families was waarschijnlijk niet eens in hem opgekomen. Toen Johan Maasbach in 1997 doodging, nam David het over, en vanaf toen is het helemaal fout gegaan. David is een grote narcist die uit is op geld, en om zoveel mogelijk geld te verdienen manipuleert hij mensen. En wanneer heb je de meeste invloed op mensen? Als ze geïsoleerd zijn van familie.  Maasbach was ooit een goed merk, maar sinds David de baas is, is het niet meer de gemeente zoals ik die ken. Het was een grote fout van Johan dat hij de leiding doorgaf aan zijn zoon.”

Wat was voor u in eerste instantie de aanleiding om met dit verhaal op de media af te stappen?

“Toen mijn dochter met ons brak, vond mijn ex dat ik naar de krant moest gaan om de mensen duidelijk te maken wat er binnen de muren van de Maasbach gemeente allemaal gebeurt. SBS 6 was op dat moment bezig met een programma over gebroken families. Ik heb daarheen gemaild, maar ik kreeg toen te horen dat dat programma niet meer doorging. Toen werd ik gebeld door Robin de Wever (journalist van de Correspondent) en toen hij een heel groot artikel over de Maasbach gemeente online publiceerde, werd het langzaam door andere media opgepikt.”

Wat hoopte u te bereiken met het vertellen van uw verhaal?

Paul in zijn woonkamer (Foto: Chiel Bareman)

“Ik vind dat Nederland moet weten wat er allemaal gebeurt in deze gemeente. Mensen moeten wakker worden, want de dingen die deze gemeente doet zijn echt foute boel. Waarschijnlijk zal een interview als dit niet heel veel teweeg brengen, maar als het iemand behoedt om daar heen te gaan, dan vind ik dat al een overwinning.

Maar wat ik het belangrijkste vind, is dat mijn dochter het zou zien en contact zou opnemen met me. Ik ben alleen bang dat ze instructies krijgt van Maasbach om deze verhalen niet te lezen.

Een van de kenmerken van een sekte is dat ze zich volledig afsluiten van de buitenwereld en alles wat anderen zeggen bestempelen als ‘leugens’. Ze luisteren alleen naar de leider.”

 Tijdens het interview met Robin liet u ook al een paar keer het woord sekte vallen. Wat maakt The Blessing voor u een sekte?

“Het feit dat David Maasbach zichzelf als een profeet ziet die altijd gelijk heeft. Twijfelen aan Maasbach staat volgens hem gelijk aan twijfelen aan God, waardoor niemand met hem in discussie durft te gaan. Hierdoor wordt zijn macht en invloed dus steeds groter. Op het moment dat hij dus zegt dat je met je familie moet breken, doen de leden dat meteen omdat zij denken dat David dit namens God beveelt.”

U vertelde dat uw dochter is bevallen van een kind. Vindt u het moeilijk dat u opa bent geworden maar dat u uw kleinkind niet kan zien?

“Ik heb via via een foto van hem gezien. Ik vind het natuurlijk jammer dat ik hem niet in het echt kan zien, maar op dit moment gaat het mij meer om mijn dochter. Op het moment dat ik haar terug heb, dan zal ik me pas bezighouden met mijn kleinkind.”


Wij hebben veel ex-leden gesproken die een soortgelijk verhaal met ons hebben gedeeld. Een van hun familieleden heeft met ze gebroken of ze moesten zelf breken met familie. Toen ik over het interview begon, werden ze allemaal heel terughoudend. Wat denkt u dat de reden is dat veel ex-leden deze negatieve ervaringen niet met de media willen delen?

“Ik denk dat het angst is voor confrontatie, of ze zijn bang dat de afstand tussen hen en het familielid in kwestie nog groter wordt. Ze voelen zich machteloos en ze zijn bang dat het afstappen op de media alleen maar meer problemen oplevert. En zelf op David zelf afstappen kan je al helemaal vergeten, want hij heeft vaak beveiligers die bij hem zijn.”

Waarom heeft David beveiligers nodig? Ik ken geen enkele dominee die met beveiligers rondloopt.

“Vroeger kwamen er vaak mafkezen langs in de kerk. In eerste instantie werden de beveiligers ingeschakeld om die mensen op afstand te houden. Tegenwoordig komen dit soort mafkezen er niet meer, dus waarom hij nu persoonsbeveiliging heeft, is mij een groot raadsel. Eigenlijk zegt dat al genoeg hè? Als je als pastoor persoonsbeveiliging nodig hebt, dan kun je al raden dat er iets niet klopt.”

Heeft u weleens een aanvaring gehad met deze beveiligers?

“Nee, maar mijn ex helaas wel. Mijn ex vond het verschrikkelijk dat ze niet was uitgenodigd voor de bruiloft van onze dochter, en besloot alsnog te gaan. Toen ze onze dochter in haar trouwjurk van de trap af zag komen, wilde ze naar haar toelopen, maar ze werd tegengehouden door die beveiligers. Iemand heeft daar beelden van gemaakt en aan mij laten zien.”

Hoe was het voor u om zulke beelden te zien?

“Het deed me pijn om te zien. Het feit dat mensen je weghouden bij je dochter, en al helemaal op zo’n emotioneel moment als een bruiloft, is hartverscheurend.”

Heeft u hoop om haar ooit nog te zien of te spreken?

“Jazeker, ik weet namelijk dat als ik het opgeef, dat ik dan zeker weet dat ik haar nooit meer zal zien. Als vader is het dus geen optie om hiermee te stoppen. Ik ben zelfs van plan om overmorgen weer in de straat te gaan staan. Ik zal doorvechten totdat ik haar terug heb, en ik hoop dat dat me ooit zal lukken.”


Als u nu de kans heeft om iets tegen uw dochter te zeggen, wat zou dat zijn?

“Dat is lastig, omdat ik alles al gezegd heb. Mijn telefoonnummer en e-mailadres zijn door haar geblokkeerd, dus het enige wat ik nu nog kan doen is geld overmaken naar haar rekening. Via daar kan ik telkens een kleine tekst erbij zetten. Meestal zeg ik dan dingen als ‘we houden van je’ en ‘kom alsjeblieft terug’.”

Wat vindt u op dit moment het belangrijkste voor haar om te weten?

“Dat ik ontzettend van haar hou en dat de deur altijd voor haar openstaat. Het enige wat ik hoop is dat ik ooit met haar kan praten en haar weer dicht tegen me aan kan hebben.”

Naar aanleiding van dit verhaal spraken wij met Fred de Bruijn, de pastoor van The Blessing in Utrecht. Fred reageert in het interview kort op de kritiek van Paul en de andere ex-leden. Ook vertelt hij dat hij ooit op het punt stond om van drie hoog naar beneden te springen, maar net op tijd gered werd door Jezus. Vanaf dat moment is hij bekeerd. Het interview met Fred is hier te lezen