Fietsen, een ding wat wij Nederlanders dood normaal vinden. Alleen: niet iedereen kán fietsen in Nederland. Sinds 5 maart worden er weer fietslessen gegeven aan onder andere ouderen en vluchtelingen. De fietslessen worden gegeven door fietsjuffen en fietsmeesters. Dit initiatief is bedacht door de gemeente Utrecht.

Wereldfietsstad

De gemeente Utrecht wil van Utrecht een ‘wereldfietsstad’ maken. Maar hoezo wil de gemeente dat eigenlijk zo graag? De stad groeit, en dat betekent dat er meer mensen de stad bezoeken en er meer mensen komen te wonen. Door die grote groei van drukte is het volgens de gemeente belangrijk om de stad prettig, gezellig, schoon en veilig te houden. De fiets speelt in dit plan de hoofdrol. Die houdt mensen én de stad gezond. Om een wereldfietsstad te zijn, is het belangrijk dat een groot deel van de bewoners ook daadwerkelijk kan fietsen. Vandaar het actieplan ‘de fietsmeesters’ om mensen te leren fietsen. Zij geven in verschillende wijken zoals Lombok, Kanaleneiland, Overvecht in Utrecht-West fietsles aan volwassenen en kinderen. Ook geven ze les aan vluchtelingen in de asielzoekerscentra in Oog in Al en Overvecht.

Wie geeft die lessen dan?

Dennis Schoonhoven is projectleider van de fietsmeesters voor volwassenen. Naast projectleider heeft hij nog een dansschool en is hij beweegmakelaar bij ‘Harten voor Sport.’ Harten voor sport organiseert de fietslessen in de wijken. Ze geven al fietslessen sinds 2015, toen de Tour de France door Utrecht ging. De fietslessen worden gefinancierd door de gemeente door middel van subsidies. Die subsidies krijgen ze alleen als de Fietsmeesters hun resultaten kunnen aantonen. Dus of de lessen werken of niet.

Dennis heeft zelf ook les gegeven, maar nu doet hij meer in de organisatie. Zijn mooiste herinnering aan de fietslessen die hij gaf? ‘Ik gaf les aan een mevrouw die woont in Kanaleneiland. Haar werk is in Overvecht. Toen zij bij mij startte met de lessen kon ze na les 9 nog niet goed fietsen, ik dacht echt ‘gaat dit ooit goed komen?’ Op een gegeven moment had ze het door, en toen hebben we samen door de wijk gefietst. Nu fietst ze elke dag van Kanaleneiland naar Overvecht. Dat vind ik erg leuk om te zien en dat maakt mij dan trots!’