Dagelijks maken ongelooflijk veel mensen gebruik van de bus om van A naar B te komen. Soms misschien wel iets te veel, wanneer de bus stampvol zit en je bijna letterlijk platgedrukt wordt tegen de ramen en de bankjes. Toch wil iedereen die in een bus stapt, er ook zo snel mogelijk weer uit. Waarom zou je niet een keer blijven zitten om te kijken waar de bus je brengt?

Het is maandag morgen weer druk op Utrecht centraal. De een zit rustig op een bankje de krant te lezen, de ander rent de longen uit zijn lijf om de trein niet te missen. Bij de bushaltes is het niet anders. Het staat vol met studenten die de bus nemen om weer nieuwe dingen te leren op school. Maar er is niemand die de bus al ‘plezierritje neemt’. En waarom zou je? In de bus is het vaak zo druk dat je niet eens kan zitten, je stuitert alle kanten op en het is er altijd hartstikke benauwd. Toch gaat het vandaag een keer anders. Vandaag wordt er op een andere manier bekeken naar de bussen die rondrijden in Utrecht West.

Pijnlijke rit
De eerste bus is bus 5 richting de Cartesiusweg via Oog in Al. Bij het instappen reageert de buschauffeur niet op een vriendelijke “Goede morgen”. Geen positieve eerste indruk, maar niet iedereen stapt altijd met het goede been uit bed. De bus is half vol met mensen waarvan er een paar luidkeels praten over van alles en nog wat. Een rustig sfeertje in de zwart-geel bekleedde bus. Na een paar minuutjes te hebben gereden wordt iedereen goed wakker geschut, nadat de bus in een bocht naar rechts een gedeelte over de stoepdrempel rijdt. Iedereen kijkt verbijsterd om zich heen terwijl de vrouw, een plaatsje verder haar hoofd tegen het raam heeft gestoten. De vrouw grijpt gelijk naar haar hoofd heeft en laat duidelijk merken dat het wel pijn doet. Gelukkig gaat het al snel beter nadat haar vriendin de vrouw heeft geholpen.

Drukte
Na het uitstappen bij bushalte Welgelegen, laat een blik op de kaart en op een reis app zien dat er een kleine wandeling van zes minuten nodig is om naar de volgende plek te gaan. Er staat een koude wind en de wegen staan redelijk vol met auto’s van mensen die het openbaar vervoer al afgezworen hebben. Aangekomen op halte Van Heuven Goedhartlaan blijkt dat de bus 7 richting Kanaleneiland mooi op tijd is. Ditmaal zegt de buschauffeur wel heel vriendelijk “goede morgen”. Deze bus zit wel vol. Maar gelukkig is er nog één plek over om te kunnen zitten. Het is erg warm en er wordt veel lawaai gemaakt, precies zoals je zou verwachten in een volle bus. Achterin de bus zit een groep van zeven man. Ze spreken een taal wat ik niet kan verstaan, maar aan hun uitbundige gelach kan ik opmerken dat ze het naar hun zin hebben. Iets wat je niet vaak merkt in de bus.

Op busstation Kanaleneiland was het ook weer druk.  Al gauw werd het voor de meeste mensen duidelijk dat de bus weer eens vertraging had en dat hierdoor mensen in de problemen zouden komen. “Dit kunnen ze toch niet maken, man. Als ik vandaag niet op tijd kom op mijn werk, vermoord mijn baas mij”, vertelt Jonathan, een 22-jarige jongen die al een twintig minuten op zijn bus stond te wachten.

Busrit gaat fout
Uiteindelijk speelt het absolute hoogtepunt van de reis zich in Lombok af, wanneer de buschauffeur de fout in ging door met zijn zijspiegel tegen een verkeersbord aan te rijden. De chauffeur, die veel boze blikken over zich heen kreeg, reedt gewoon door alsof er niks aan de hand was. Ook klinken er uitspraken als “Lig je te pitten ofzo” en “Kijk toch eens uit”. Bij het uitstappen  blijkt er wel degelijk schaden te zijn aan de spiegel, aangezien daar een grote barst in zat en de spiegel zelf ook een beetje krom stond.

Terug op Utrecht centraal is het nog altijd even druk als bij het vertrek. Grote groepen mensen arriveren en vertrekken. Maar ondanks dat het niet de meest plezierige manier van reizen is, populair blijft reizen met de bus nog altijd.