Gameverslaving, een vaak besproken onderwerp dat zo nu en dan weer tevoorschijn komt in het nieuws. Naar mijn mening een onderwerp dat al sinds het begin van gamen voorkomt.

Dit onderwerp weer om de zoveel tijd in de krant te staan, gamen zou verslavend voor je zijn of het zou slecht voor je zijn en voor je omgeving. Zo stond er laatst in de Rotterdamse editie van het AD weer een stuk over dat ”gamen verslavender zou zijn dan dat wij nu denken”. Dit stuk ging over een jongen die van een paar uurtjes verslaving naar dik heel de dag door gamen is gegaan en niet meer van zijn kamer afkwam, zijn school en sociale leven leden hier ook erg onder.

Natuurlijk is een verslaving aan iets niet goed en is gamen zeker verslavend, iets wat diverse studies vaak genoeg bewezen hebben. In het artikel van het AD kwam goed naar voren dat gamen een erg verslavende werking kan hebben en dat dit net zo grote gevolgen kan hebben als bijvoorbeeld drugs. Maar nu lijkt het net alsof een gamen in het rijtje thuishoort van dit soort veel ergere kwesties, overdrijven is ook een vak.

Een hele hoop gamers

In een artikel van Metronieuws kwam vorig jaar naar voren dat de wereld zo’n 1,8 miljard gamers bevat, dat zijn er een hele hoop. Van deze 1,8 miljard gamers doen de meeste gamers dit als bezigheid in hun vrije tijd een aantal uurtjes in de week, zelf ben ik er ook een van, als ik wat tijd over heb ga ik een uurtje gamen. Nu vind ik het wel heel stom om te zeggen dat al deze 1,8 miljard gamers in gevaar zijn voor een gameverslaving hoe de media (het AD voornamelijk) gamen neerzet.

Het lijkt vooral dat wanneer er een groot spel heel erg booming (ander woord voor populair) is, dit probleem weer moet worden aangekaart. Vroeger hebben wij dit al met diverse spellen gehad zoals: flappy bird, candy crush voor de mobiele gamers of met de console gamers: Overwatch of call of Duty. Het spel Fortnite is de laatste tijd erg populair onder de gamers en trekt enorm veel aandacht van media, gamers en bedrijven. Het was een tijdje populair en je raadt het al: de artikelen vlogen je om de oren: ”Waarom het beter is om een tijdslot voor je kind te bepalen bij gamen” of ”10 gevolgen die het overmatig spelen van videogames kan hebben”.

Begrijp mij niet verkeerd, ook ik ben het er zeker mee eens dat overmatig gamen kan leiden naar verslavingen wat kan leiden tot negatieve gevolgen voor jouw directe omgeving. Ik vind het ook zeker goed dat het wordt aangekaart om ouders te waarschuwen voor de gevolgen die gamen met zich mee kan brengen. Maar om gamen weer in een daglicht neer te zetten waaruit lijkt alsof het iets is waar je zo verslaafd aan raakt en bijna alleen maar negatieve aspecten aan zitten vind ik erg extreem en overdreven. Gamen is een vorm van ontspanning en plezier na een lange dag school voor kinderen en tieners en hoort nou eenmaal bij veel jongeren hun leven. Zodra jij als volwassene thuiskomt kan ik me ook niet voorstellen dat je in jouw vrije tijd alleen maar naar zwaar informatieve documentaires kijkt.