UTRECHT – Na de mislukte coup in Turkije eind juli 2016 is het Gorinchemse gemeenteraadslid Ilhan Tekir (31) veelvuldig in het nieuws geweest. In het AD en op de website van GroenLinks schreef hij opiniestukken over de nasleep van de coup in Nederland. Na veel positieve reacties op beide stukken, zag hij een interview in de Volkskrant als een mooie kans om een ‘grijs’ geluid over de kwestie te laten horen. Als resultaat kreeg heel Nederland een ongelukkig artikel waarin Tekir ongenuanceerd werd neergezet als Erdogan-aanhanger. Tekir blikt terug op deze periode en spreekt over de hedendaagse politiek.

Uiteindelijk bent u als GroenLinks-raadslid uit de fractie van Gorinchem gezet. Als u terug kon gaan naar de zomer van 2016, zou u dan anders hebben gehandeld?
“Ik zou niet hebben meegewerkt aan het interviewverzoek van de Volkskrant. Het werd uiteindelijk een heel ongelukkig artikel waarin alle nuance zoek was. Al snel was de hoofdredacteur van de Volkskrant het met me eens dat er fouten waren gemaakt door de journalist. Binnen een week werd het artikel dan ook gerectificeerd maar het kwaad was al geschied.”

Wat was uw intentie met het interview in de Volkskrant?
“Ik wilde de zaak vanuit verschillende kanten belichten en daar een grijs geluid in laten horen. Om wat Erdogan doet in Turkije, maar ook om hoe wij praten over de integratie in Nederland. Het is makkelijk om maatschappelijke vraagstukken zwart-wit te benaderen. De uitdaging ligt verscholen in elkaar oprecht willen begrijpen en samen verder komen”.

Wat doet u nu in de politiek?
“Ik ben nog steeds gemeenteraadslid in Gorinchem. Het enige dat veranderd is, is dat ik niet meer in de GroenLinks-fractie zit maar ik vaar nog steeds dezelfde politieke koers. Ik ben namelijk gekozen op basis van een GroenLinks programma en daar sta ik voor. Ik ben wie ik ben en ik geloof nog steeds in een sociale, tolerante en groene politiek.”

Op 28 januari heeft president Trump voor zeven islamitische landen de grenzen van de Verenigde Staten gesloten. Hoe groot wordt het domino-effect op de politiek in de westerse wereld?
“Wat Trump doet is een uiting van wat niet alleen in de Verenigde Staten gebeurt maar wat er wereldwijd aan de hand is. Hij is in de VS de belichaming van islamofobie. Helaas zijn daardoor steeds meer moslims de dupe van allerlei dingen die gebeuren op het wereldtoneel. Voor een land dat staat voor vrijheden is dit natuurlijk heel krom, dat moge helder zijn. Als ik kijk naar Nederland denk ik dat wij wel een ander land zijn dan de Verenigde Staten. Hier is het rechtstatelijke fundament steviger met meer checks and balances, ook wanneer een Wilders aan de macht komt.”

Het populisme is sterk in opkomst. Hoe kijkt u daar tegenaan?
“Politici zijn vooral bezig met hun eigen agenda. Je ziet dat vooral in hoe zij zich uiten. Hun woordkeuzes. Neem nou die brief van Rutte, het is één en al populisme. Woorden zoals ‘gaaf land’ of ‘als het je niet aan staat dan ga je maar weg’, het is een brief die je normaal gesproken niet van een premier verwacht. Politiek wordt daarmee gereduceerd tot oneliners waarmee politici heel snel willen scoren bij groepen kiezers. Het grootste gevaar is dat het niet meer gaat om de inhoud maar dat het gaat om beeldvorming. Hierdoor hoor je vaak extreme geluiden in de maatschappij, vaak zwart-wit, zonder tussengeluiden. Daardoor lijkt een land als Nederland vaak meer gepolariseerd dan dat het is. Luisteren is echt iets waar wij, en zeker ook politici, nog aan moeten werken. Écht luisteren en elkaar de ruimte geven om te mogen zijn wie je bent. Om je eigen verhaal te hebben in plaats van dat wij elkaar afschrijven. Zeker ook vanwege de opkomst van Trump, Wilders en soort gelijke figuren die zichzelf verheffen boven de anderen. Als je kijkt naar de PVV van Wilders en hoe die partij is georganiseerd; hij is enig lid, daar begint het al mee. Daarom moet Wilders misschien maar een keer echt aan de macht komen, zodat we er voor eens en altijd achterkomen: dit nooit meer!”

Volgens recente cijfers is er een sterke afname van het lidmaatschap bij politieke partijen, heeft u enig idee hoe dat komt?
“Dat hangt samen met een paar dingen. Enerzijds gedaalde vertrouwen in de politiek door beloftes die niet worden nagekomen. Anderzijds denk ik dat de maatschappij op zoek is naar nieuwe vormen van politieke participatie. Ik merk dat er meer en meer een dynamische politieke omgeving is ontstaan met allerlei lobbyisten, media die invloed heeft, burgerinitiatieven die allerlei zaken op de politieke agenda’s brengen, grote organisaties die invloed uitoefenen, et cetera. Naast de honderdvijftig Kamerleden die beslissingen nemen wordt er van buitenaf veel invloed uitgeoefend op de politieke besluitvorming. Al die dingen bij elkaar zorgen ervoor dat we in een soort transitie zitten naar nieuwe vormen van democratie waardoor het instrument politieke partij aan populariteit verliest.”