Hoe zeker kunnen we zijn van onze eigen waarnemingen? Is alles wat we zien en horen echt? Of is alles in twijfel te trekken? In zijn nieuwste film 'Une part d'ombre' speelt Samuel Tilman met leugen en waarheid.

Naam: Une part d’ombre (Het voordeel van de twijfel)

Scenario en regie: Samuel Tilman
Cast: Fabrizio Rongione, Natacha Régnier, Baptiste Lalieu, Myriem Akheddiou, Yoann Blanc

Duur: ca. 90 minuten
Geproken taal: Frans

Beoordeling: ****

“Stel dat je een rechter of een jurylid bent die in een strafzaak moet beoordelen of een verdachte schuldig is. (…) Stel nu dat die advocaat op een bepaald moment in het proces de volgende verdedigingsstrategie kiest. Hij geeft toe dat het er alle schijn van heeft dat het slachtoffer door de verdachte werd gemolesteerd en gedood. (…) Maar toch is het lang niet zeker dat de verdachte werkelijk de dader is, zo stelt de advocaat. Wat de rechercheurs en het openbaar ministerie over het hoofd hebben gezien, is dat de verdachte de helft is van een eeneiige tweeling.”

Bovenstaand fragment komt uit het boek Het voordeel van de twijfel van Tim de Mey dat tot en met volgend schooljaar gebruikt wordt door vwo-leerlingen om te studeren voor hun examen filosofie. Het boek gaat over het scepticisme, een stroming in de filosofie waarbij men alles in twijfel trekt. Het boek heeft veel overeenkomsten met Samuel Tilman zijn film Une part d’ombre: zowel het boek als de filmscenario zijn gemaakt door een Belg, in beide staat de twijfel centraal én ze hebben allebei dezelfde titel.

Het scenario dat Tim de Mey in zijn eerste hoofdstuk van het boek schetst, is gelijkwaardig aan het scenario van Une part d’ombre. De psychologische thriller, die vertoond werd tijdens het Belgisch Film Festival in Utrecht, gaat over vader en leerkracht David Giraud. David (Fabrizio Rongione) is met zijn vriendin Julie (Natacha Régnier) en een aantal vrienden/collega’s op vakantie in de Alpen. Als ze terugkomen van hun vakantie wil de politie graag met David spreken over een moord op een jonge vrouw die gepleegd is tijdens de vakantie. David wordt ervan verdacht. Als zijn hele leven wordt uitgepluisd, blijkt dat David een niet zo zuiver dubbelleven lijdt. Toch beweert David dat hij voor deze moord onschuldig is. Hij beweert dat een andere man die erg op hem lijkt op de plaats van de moord was.

Het scenario van Une part d’ombre lijkt in de eerste instantie vergezocht, maar is tot in de puntjes goed uitgewerkt. Het verrassende einde maakt de hele film compleet. Wat Tilman vooral uitstekend heeft gedaan is de gemengde gevoelens die je tijdens de gehele film hebt bij hoofdpersoon David . Je krijgt steeds meer sympathie voor hem en hoopt dat hij de moord niet gepleegd heeft, maar je krijgt als kijker ook het gevoel dat David slechts een half verhaal vertelt en informatie achterhoudt. Je geeft hem het voordeel van de twijfel, maar ook niet meer dan dat. Dat is onder andere te danken aan het uitstekende acteerwerk van Fabrizio Rongione.